صحیفه سجادیه
دعادر طلب خير از خداوند»
اَللَّهُمَّ اِنّى اَسْتَخيرُكَ بِعِلْمِكَ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ،
خداوندا از تو به سبب دانشت (كه به همه چيز آگاهى) درخواست خير دارم، پس بر محمد و آلش درود فرست،
وَاقْضِ لىبِالْخِيَرَةِ، وَاَلْهِمْنا مَعْرِفَةَالْاِخْتِيارِ، وَاجْعَلْ ذلِكَ
و در حقّم به خير حكم كن، و شناخت آنچه را كه برايمان اختيار كردى به ما الهام فرما، و آن را براى ما
ذَرِيعَةً اِلَى الرِّضا بِما قَضَيْتَ لَنا، وَالتَّسْليمِ لِما حَكَمْتَ، فَاَزِحْ
سبب خشنودى به قضايت، و تسليم به حُكمت قرار ده، پس دلهره
عَنَّا رَيْبَ الْاِرْتِيابِ، وَ اَيِّدْنا بِيَقينِ الْمُخْلِصينَ، وَ لاتَسُمْنا
شك را از ما دور كن، - و ما را به يقين مخلصين تأييد فرما، و ما را دچار فروماندگى از معرفت آنچه
عَجْزَ الْمَعْرِفَةِ عَمّا تَخَيَّرْتَ فَنَغْمِطَ قَدْرَكَ، وَ نَكْرَهَ مَوْضِعَ
برايمان اختيار كردهاى مكن، كه قدر حضرتت را سبك انگاريم، و مورد رضاى تو را ناپسند
رِضاكَ، وَ نَجْنَحَ اِلَى الَّتى هِىَ اَبْعَدُ مِنْ حُسْنِ الْعاقِبَةِ، وَ
داريم، و به چيزى كه از حسن عاقبت دورتر، و
اَقْرَبُ اِلى ضِدِّ الْعافِيَةِ. حَبِّبْ اِلَيْنا ما نَكْرَهُ مِنْ قَضآئِكَ،
به خلاف عافيت نزديكتر است ميل پيدا كنيم. آنچه را از قضاى خود كه ما از آن اكراه داريم محبوب قلبمان كن،
اَللَّهُمَّ اِنّى اَسْتَخيرُكَ بِعِلْمِكَ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ،
خداوندا از تو به سبب دانشت (كه به همه چيز آگاهى) درخواست خير دارم، پس بر محمد و آلش درود فرست،
وَاقْضِ لىبِالْخِيَرَةِ، وَاَلْهِمْنا مَعْرِفَةَالْاِخْتِيارِ، وَاجْعَلْ ذلِكَ
و در حقّم به خير حكم كن، و شناخت آنچه را كه برايمان اختيار كردى به ما الهام فرما، و آن را براى ما
ذَرِيعَةً اِلَى الرِّضا بِما قَضَيْتَ لَنا، وَالتَّسْليمِ لِما حَكَمْتَ، فَاَزِحْ
سبب خشنودى به قضايت، و تسليم به حُكمت قرار ده، پس دلهره
عَنَّا رَيْبَ الْاِرْتِيابِ، وَ اَيِّدْنا بِيَقينِ الْمُخْلِصينَ، وَ لاتَسُمْنا
شك را از ما دور كن، - و ما را به يقين مخلصين تأييد فرما، و ما را دچار فروماندگى از معرفت آنچه
عَجْزَ الْمَعْرِفَةِ عَمّا تَخَيَّرْتَ فَنَغْمِطَ قَدْرَكَ، وَ نَكْرَهَ مَوْضِعَ
برايمان اختيار كردهاى مكن، كه قدر حضرتت را سبك انگاريم، و مورد رضاى تو را ناپسند
رِضاكَ، وَ نَجْنَحَ اِلَى الَّتى هِىَ اَبْعَدُ مِنْ حُسْنِ الْعاقِبَةِ، وَ
داريم، و به چيزى كه از حسن عاقبت دورتر، و
اَقْرَبُ اِلى ضِدِّ الْعافِيَةِ. حَبِّبْ اِلَيْنا ما نَكْرَهُ مِنْ قَضآئِكَ،
به خلاف عافيت نزديكتر است ميل پيدا كنيم. آنچه را از قضاى خود كه ما از آن اكراه داريم محبوب قلبمان كن،
وَ سَهِّلْ عَلَيْنا ما نَسْتَصْعِبُ مِنْ حُكْمِكَ، وَ اَلْهِمْنَا الْاِنْقِيادَ
و آنچه را از حكم تو سخت مىپنداريم بر ما آسان ساز، و گردن نهادن به آنچه از مشيّت
لِما اَوْرَدْتَ عَلَيْنا مِنْ مَشِيَّتِكَ، حَتّى لانُحِبَّ تَاْخِيرَ ما عَجَّلْتَ،
و ارادهات بر ما وارد آوردهاى به ما الهام فرما، تا تأخير آنچه را تعجيل فرمودى،
وَ لاتَعْجيلَ ما اَخَّرْتَ، وَ لا نَكْرَهَ ما اَحْبَبْتَ، وَ لانَتَخَيَّرَ ما
و تعجيل آنچه را به تأخير انداختى دوست نداريم، و هر آنچه محبوب توست ناپسند ندانيم، و آنچه را تو نمىپسندى
كَرِهْتَ. وَ اخْتِمْ لَنا بِالَّتى هِىَ اَحْمَدُ عاقِبَةً، وَ اَكْرَمُ مَصيراً،
انتخاب نكنيم. و كار ما را به آنچه عاقبتش پسنديدهتر، و مآلش بهتر است پايان بخش،
اِنَّكَ تُفيدُ الْكَريمَةَ، وَ تُعْطِى الْجَسيمَةَ، وَ تَفْعَلُ ما تُريدُ،
كه تو عطاى نفيس مرحمت مىكنى، و نعمتهاى بزرگ مىبخشى، و هر چه مىخواهى
وَ اَنْتَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ.
آن كنى، و بر هر چيز قدرت دارى.
(34) وَ كان مِن دعائِه عليهالسلام اِذَا ابْتُلِىَ اَوْ رَاى مُبْتَلًى بِفَضيحَةٍ بِذَنْبٍ
«دعابهوقتى كه گرفتار مىشد»
اَللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلى سِتْرِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ، وَ مُعافاتِكَ بَعْدَ
خداوندا سپاس تو را كه مىدانى و پرده مىپوشى، و آگاهى و
و آنچه را از حكم تو سخت مىپنداريم بر ما آسان ساز، و گردن نهادن به آنچه از مشيّت
لِما اَوْرَدْتَ عَلَيْنا مِنْ مَشِيَّتِكَ، حَتّى لانُحِبَّ تَاْخِيرَ ما عَجَّلْتَ،
و ارادهات بر ما وارد آوردهاى به ما الهام فرما، تا تأخير آنچه را تعجيل فرمودى،
وَ لاتَعْجيلَ ما اَخَّرْتَ، وَ لا نَكْرَهَ ما اَحْبَبْتَ، وَ لانَتَخَيَّرَ ما
و تعجيل آنچه را به تأخير انداختى دوست نداريم، و هر آنچه محبوب توست ناپسند ندانيم، و آنچه را تو نمىپسندى
كَرِهْتَ. وَ اخْتِمْ لَنا بِالَّتى هِىَ اَحْمَدُ عاقِبَةً، وَ اَكْرَمُ مَصيراً،
انتخاب نكنيم. و كار ما را به آنچه عاقبتش پسنديدهتر، و مآلش بهتر است پايان بخش،
اِنَّكَ تُفيدُ الْكَريمَةَ، وَ تُعْطِى الْجَسيمَةَ، وَ تَفْعَلُ ما تُريدُ،
كه تو عطاى نفيس مرحمت مىكنى، و نعمتهاى بزرگ مىبخشى، و هر چه مىخواهى
وَ اَنْتَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ.
آن كنى، و بر هر چيز قدرت دارى.
«دعابهوقتى كه گرفتار مىشد»
خداوندا سپاس تو را كه مىدانى و پرده مىپوشى، و آگاهى و
خُبْرِكَ، فَكُلُّنا قَدِ اقْتَرَفَ الْعائِبَةَ فَلَمْ تَشْهَرْهُ، وَ ارْتَكَبَ
در مىگذرى، زيرا هر كدام از ما به ارتكاب زشتيها برخاسته و رسوايش ننمودى، و به اعمال ناروا
الْفاحِشَةَ فَلَمْ تَفْضَحْهُ، وَ تَسَتَّرَ بِالْمَساوى فَلَمْ تَدْلُلْ عَلَيْهِ.
دست زده و او را مفتضح نكردى، و در پنهانى بدىها مرتكب شده و تو سرّش را فاش ننمودى.
كَمْ نَهْىٍ لَكَ قَدْ اَتَيْناهُ، وَ اَمْرٍ قَدْ وَقَفْتَنا عَلَيْهِ فَتَعَدَّيْناهُ، وَ
چه بسا بديها كه مرتكب شديم، و چه فرمانهايى كه ما را بر آنها بازداشتى و ما از آنها تجاوز كرديم، و
سَيِّئَةٍ اكْتَسَبْناها، وَ خَطيئَةٍ ارْتَكَبْناها، كُنْتَ الْمُطَّلِعَ عَلَيْها
چه زشتىها كه كسب كرديم، و چه گناهان كه به انجامش برخاستيم، در حالى كه تو از بين
دُونَ النّاظِرينَ، وَالْقادِرَ عَلى اِعْلانِها فَوْقَ الْقادِرينَ، كانَتْ
بينندگان بر آن آگاه بودى، و در افشاى آن بيش از توانداران توان داشتى، اما
عافِيَتُكَ لَنا حِجاباً دُونَ اَبْصارِهِمْ، وَ رَدْماً دُونَ اَسْماعِهِمْ.
عفو و چشمپوشى تو براى ما در برابر ديدگان ايشان پردهاى، و در مقابل گوششان سدّى بود.
فَاجْعَلْ ما سَتَرْتَ مِنَ الْعَوْرَةِ، وَ اَخْفَيْتَ مِنَ الدَّخيلَةِ،
پس اين پوشاندن عيبها، و پنهان نگاهداشتن فسادها
واعِظاً لَنا، وَ زاجِراً عَنْ سُوءِ الْخُلْقِ، وَ اقْتِرافِ الْخَطيئَةِ،
را براى ما پنددهنده و باز دارندهاى ازبدخويى و ارتكاب معصيت،
وَ سَعْياً اِلَى التَّوْبَةِ الْماحِيَةِ، وَالطَّريقِ الْمَحْمُودَةِ، وَ قَرِّبِ
و وسيله پيمودن راه توبهاى كه گناه را مىزدايد، و آن راهى كه پسنديده است قرار ده، و زمان
الْوَقْتَ فيهِ، وَ لاتَسُمْنا الْغَفْلَةَ عَنْكَ اِنَّا اِلَيْكَ راغِبُونَ،
پيمودن اين راه را نزديك ساز، و ما را گرفتار غفلت از خود مكن، زيرا كه ما به سوى تو مايل،
وَ مِنَ الذُّنُوبِ تآئِبُونَ. وَ صَلِّ عَلى خِيَرَتِكَ اللَّهُمَّ مِنْ
و از معصيت تائبيم. الهى بر انتخاب شده از
خَلْقِكَ: - مُحَمَّدٍ وَ عِتْرَتِهِ الصِّفْوَةِ مِنْ بَرِيَّتِكَ الطّاهِرينَ،
آفريدگانت: محمد و آلش كه از ساير بندگان ممتاز و پاكيزهاند درود فرست،
وَ اجْعَلْنا لَهُمْ سامِعينَ وَ مُطيعينَ كَما اَمَرْتَ.
و ما را مطيع و گوش به فرمان آنان همانطور كه فرمان دادى قرار ده.
در مىگذرى، زيرا هر كدام از ما به ارتكاب زشتيها برخاسته و رسوايش ننمودى، و به اعمال ناروا
الْفاحِشَةَ فَلَمْ تَفْضَحْهُ، وَ تَسَتَّرَ بِالْمَساوى فَلَمْ تَدْلُلْ عَلَيْهِ.
دست زده و او را مفتضح نكردى، و در پنهانى بدىها مرتكب شده و تو سرّش را فاش ننمودى.
كَمْ نَهْىٍ لَكَ قَدْ اَتَيْناهُ، وَ اَمْرٍ قَدْ وَقَفْتَنا عَلَيْهِ فَتَعَدَّيْناهُ، وَ
چه بسا بديها كه مرتكب شديم، و چه فرمانهايى كه ما را بر آنها بازداشتى و ما از آنها تجاوز كرديم، و
سَيِّئَةٍ اكْتَسَبْناها، وَ خَطيئَةٍ ارْتَكَبْناها، كُنْتَ الْمُطَّلِعَ عَلَيْها
چه زشتىها كه كسب كرديم، و چه گناهان كه به انجامش برخاستيم، در حالى كه تو از بين
دُونَ النّاظِرينَ، وَالْقادِرَ عَلى اِعْلانِها فَوْقَ الْقادِرينَ، كانَتْ
بينندگان بر آن آگاه بودى، و در افشاى آن بيش از توانداران توان داشتى، اما
عافِيَتُكَ لَنا حِجاباً دُونَ اَبْصارِهِمْ، وَ رَدْماً دُونَ اَسْماعِهِمْ.
عفو و چشمپوشى تو براى ما در برابر ديدگان ايشان پردهاى، و در مقابل گوششان سدّى بود.
فَاجْعَلْ ما سَتَرْتَ مِنَ الْعَوْرَةِ، وَ اَخْفَيْتَ مِنَ الدَّخيلَةِ،
پس اين پوشاندن عيبها، و پنهان نگاهداشتن فسادها
واعِظاً لَنا، وَ زاجِراً عَنْ سُوءِ الْخُلْقِ، وَ اقْتِرافِ الْخَطيئَةِ،
را براى ما پنددهنده و باز دارندهاى ازبدخويى و ارتكاب معصيت،
وَ سَعْياً اِلَى التَّوْبَةِ الْماحِيَةِ، وَالطَّريقِ الْمَحْمُودَةِ، وَ قَرِّبِ
و وسيله پيمودن راه توبهاى كه گناه را مىزدايد، و آن راهى كه پسنديده است قرار ده، و زمان
الْوَقْتَ فيهِ، وَ لاتَسُمْنا الْغَفْلَةَ عَنْكَ اِنَّا اِلَيْكَ راغِبُونَ،
پيمودن اين راه را نزديك ساز، و ما را گرفتار غفلت از خود مكن، زيرا كه ما به سوى تو مايل،
وَ مِنَ الذُّنُوبِ تآئِبُونَ. وَ صَلِّ عَلى خِيَرَتِكَ اللَّهُمَّ مِنْ
و از معصيت تائبيم. الهى بر انتخاب شده از
خَلْقِكَ: - مُحَمَّدٍ وَ عِتْرَتِهِ الصِّفْوَةِ مِنْ بَرِيَّتِكَ الطّاهِرينَ،
آفريدگانت: محمد و آلش كه از ساير بندگان ممتاز و پاكيزهاند درود فرست،
وَ اجْعَلْنا لَهُمْ سامِعينَ وَ مُطيعينَ كَما اَمَرْتَ.
و ما را مطيع و گوش به فرمان آنان همانطور كه فرمان دادى قرار ده.
+ نوشته شده در یکشنبه هشتم آبان ۱۳۹۰ ساعت 22:26 توسط ناهید
|